Spis treści
- Czym jest ultramaraton
- 50, 70 i 100 km: trzy różne zadania
- Czas na nogach zamiast kilometrów
- Marsz jest częścią biegu
- Żywienie na trasie: ile jeść i pić
- Odporność na zmęczenie: główna cecha ultra
- Jak wygląda przygotowanie
- 100 km po asfalcie czy w górach
- Górskie ultra, gdy mieszkasz na nizinie
- Jak rozłożyć siły
- Noc, sen i kryzysy
- Punkty odżywcze, przepaki i support
- Sprzęt i obowiązki regulaminowe
- Ultra w Polsce
- Kto biega ultra
- Kiedy jest pora na pierwsze ultra
- Jak wybrać pierwszy start
- Sezon i regeneracja
- Zdrowie i bezpieczeństwo
- Najczęstsze błędy
- Najczęstsze pytania
Czym jest ultramaraton
Ultramaraton (w skrócie ultra, ang. ultramarathon) to każdy bieg dłuższy niż 42,195 km. Najczęściej spotkasz 50 km (50K), 100 km (100K), 100 mil (ok. 161 km, hundred-miler) oraz biegi na czas: 6, 12 i 24 godziny. Górski bieg tej długości nazywamy ultra trailem.
Ultra dzieli się na dwa wyraźne światy. Ultra uliczne odbywa się na asfalcie lub bieżni, ma równe tempo i pomiar na atestowanej trasie. Polski Związek Lekkiej Atletyki (PZLA) ma normy dla 100 km i biegu 24-godzinnego. Ultra trailowe to góry, szlaki, podejścia i zbiegi, gdzie kilometr może trwać 5 albo 25 minut. W polskim kalendarzu szczególnie dużo jest biegów tej drugiej odmiany.
50, 70 i 100 km: trzy różne zadania
Największy błąd początkujących to traktowanie ultra jak dłuższego maratonu. Czasy w tabeli wynikają z założonego średniego tempa na trasie o umiarkowanym profilu.
| 50 km | 70 km | 100 km | |
|---|---|---|---|
| Czas przy 7:00/km | 5:50 | 8:10 | 11:40 |
| Czas przy 9:00/km | 7:30 | 10:30 | 15:00 |
| Czas przy 11:00/km | 9:10 | 12:50 | 18:20 |
| Co decyduje | Wytrzymałość, tempo na podbiegach | Jedzenie, zbiegi, plan startu | Żołądek, stopy, noc, głowa |
| Żywienie | 150–300 kcal na godzinę | 150–300 kcal na godzinę, pierwsze stałe jedzenie | 200–400 kcal na godzinę, pełna strategia |
| Noc | Rzadko | Bywa, zależnie od startu | Często, czołówka konieczna |
| Główny błąd | Bieg jak szybki maraton | Niedojadanie przez pierwsze 4 godziny | Start za mocny, kryzys po 60. km |
| Rozsądny punkt wejścia | Maraton za Tobą, teren znany | Ukończone 50 km, długie treningi w górach | Kilka startów 50–70 km, doświadczenie nocne |
Każdy skok jest większy, niż wygląda. Z 50 na 70 km wchodzisz w wysiłek, w którym ograniczeniem często staje się żywienie, a nie kondycja. Z 70 na 100 km dochodzi czas: przy 9:00/km to ponad cztery dodatkowe godziny na trasie, często po zmroku.
Czas na nogach zamiast kilometrów
W maratonie tempo na kilometr jest wiarygodną miarą. W ultra trailu trzeba je zastąpić czasem. Pomaga przelicznik ITRA, światowego stowarzyszenia biegów trailowych: 1 km trasy to 1 km wysiłku (km-effort), a każde +100 m przewyższenia to kolejny 1 km wysiłku.
| Trasa | Przewyższenie | Km wysiłku | Czym to jest w praktyce |
|---|---|---|---|
| 50 km, pagórki | 1000 m | 60 | Pierwsze ultra dla większości osób |
| 50 km, góry | 2500 m | 75 | Wysiłek bliższy 70 km po płaskim |
| 70 km, góry | 3500 m | 105 | Wysiłek na poziomie 100 km |
| 100 km, góry | 5000 m | 150 | Dla osób z doświadczeniem |
Przelicznik pomija trudność techniczną szlaku i pogodę, ale chroni przed typowym rozczarowaniem: osoba z maratonem 4:00 zapisuje się na górskie 50 km, liczy na 6 godzin, a wraca po dziewięciu.
Wybór trasy zmienia trening. W górach celem jest wytrzymałość na długim podejściu, marsz i zbieg. Na płaskim 100 km liczy się równe, monotonne tempo przez wiele godzin.
Marsz jest częścią biegu

Pierwszy szok dla maratończyka: nawet najlepsi amatorzy maszerują. Na stromym podejściu marsz jest zwykle ekonomiczniejszy niż bieg, a różnica w tempie niewielka. Dlatego w treningu ultra pojawia się szybki marsz pod górę, także z kijami, jeśli regulamin biegu na nie pozwala.
Zasada startowa: maszerujesz od pierwszego stromego wzniesienia, a nie dopiero wtedy, gdy zabraknie sił. Siły oszczędzone na początku wracają w drugiej części biegu.
Żywienie na trasie: ile jeść i pić
W ultra problemy z jedzeniem często kończą start. Najlepszym punktem odniesienia jest stanowisko International Society of Sports Nutrition (ISSN, Tiller i wsp., 2019). Koszt biegu to według niego 47–71 kcal na kilometr, a w przykładzie osoba ważąca 70 kg zużywa ok. 4845 kcal na 80 km. Na 100 km to ok. 6000 kcal, więc pełne pokrycie wydatku jest niewykonalne. W cytowanych badaniach zawodnicy przyjmowali zwykle 36–53% tego, co spalili.
| Zalecenie ISSN na start | Do ok. 81 km | Powyżej ok. 81 km |
|---|---|---|
| Energia | 150–300 kcal na godzinę | 200–400 kcal na godzinę |
| Węglowodany | 30–50 g na godzinę | 30–50 g na godzinę |
| Białko | 5–10 g na godzinę | 5–10 g na godzinę |
| Płyny | 450–750 ml na godzinę | 450–750 ml na godzinę |
| Sód | Często ponad 575 mg na litr | Często ponad 575 mg na litr |
Płyny to w praktyce ok. 150–250 ml co 20 minut, a sód to często więcej, niż daje większość napojów. Przykład: bieg na 100 km trwający 14 godzin przy 40 g węglowodanów na godzinę to 560 g, czyli ok. 2240 kcal, ok. 37% zużycia. Reszta pochodzi z zapasów, także z tłuszczu.
Porównanie osób, które ukończyły bieg na 100 mil, z tymi, które zeszły z trasy, jest wymowne: 65,8 wobec 41,5 g węglowodanów na godzinę i ok. 98 wobec ok. 19 g tłuszczu łącznie. To zależność, a nie dowód: osoba w kryzysie może jeść mniej przez mdłości, więc przyczyna i skutek mogą być odwrócone. Na długich dystansach ISSN nie zaleca jednak schodzenia poniżej 200 kcal na godzinę. Dla porównania 213 uczestników biegów na 44–112 km na Majorce przyjmowało średnio 183 kcal na godzinę.
W maratonie punkt odniesienia to 60–90 g węglowodanów na godzinę, a według ISSN 90 g może być nierealne na startach dłuższych niż 6 godzin. Niższa intensywność ma jednak zaletę: opróżnianie żołądka pogarsza się dopiero powyżej ok. 70% VO2max, więc łatwiej przyjąć stałe, bardziej kaloryczne jedzenie. Z czasem rośnie ochota na słone i tłuste, a słodkie żele przestają smakować.
- Jedz wcześnie. Niedojadanie przez pierwsze 3–4 godziny zwykle wraca jako kryzys w połowie biegu.
- Trenuj żołądek w długich biegach. ISSN wskazuje stopniowy trening jelit i ewentualnie dietę o niskiej zawartości FODMAP, czyli łatwo fermentujących węglowodanów.
- Poznaj menu punktów odżywczych i jedz te same produkty na treningu.
- Pilnuj sodu i nie pij bez miary. Hiponatremia, czyli zbyt niski poziom sodu, może być groźna dla życia.
- Kofeinę zostaw na drugą część biegu, zwłaszcza przy braku snu.
- Nie stawiaj na dietę ketogeniczną. Według ISSN dowody na poprawę wyniku w ultra są niewystarczające.
Odporność na zmęczenie: główna cecha ultra
Odporność na zmęczenie (durability, fatigue resistance) to zdolność utrzymania pracy po wielu godzinach wysiłku. Dwie osoby z tym samym wynikiem na 10 km mogą po 40. kilometrze trasy wyglądać zupełnie inaczej. Na tę odporność składają się cztery rzeczy:
- Baza kilometrów z lat. Jeden blok jej nie zastąpi.
- Siła nóg. Przede wszystkim mięśnie czworogłowe, które hamują każdy krok na zbiegu.
- Trening na zmęczeniu. Długie biegi w dwa kolejne dni uczą pracy na ciężkich nogach, często przy mniejszym ryzyku niż jeden gigantyczny trening.
- Zbiegi. Uszkodzenia mięśni po zbiegach są często głównym ograniczeniem w drugiej połowie biegu górskiego. Trenuj je regularnie, stopniowo i w terenie.
Skalę obciążenia pokazuje kinaza kreatynowa, marker uszkodzenia mięśni: 274 U/l po maratonie, 2983 U/l po 100 km i 4970 U/l po 308 km. Autorzy stanowiska ISSN wnioskują, że uszkodzenia zależą bardziej od dystansu i czasu niż od intensywności. Tempo progowe i VO2max nadal się liczą, bo podnoszą sufit, pod którym pracujesz przez cały bieg. W ultra są jednak fundamentem, na którym budujesz, a nie głównym celem treningu.
Jak wygląda przygotowanie
Dobre przygotowanie zaczyna się od formy maratońskiej: szczyt 50–65 km tygodniowo i najdłuższy bieg 32–35 km. Ultra buduje się na tej podstawie: dłuższymi blokami i treningiem bliższym terenowi startu. Poniższe zakresy to punkt odniesienia, który trzeba dopasować do trasy.
| 50 km | 70 km | 100 km | |
|---|---|---|---|
| Blok przygotowawczy | 16–20 tygodni | 20–24 tygodnie | 24 tygodnie i więcej |
| Liczba biegów tygodniowo | 4–5 | 4–5 | 5–6 |
| Szczyt objętości | Zwykle 7–10 godzin | 9–12 godzin | 11–15 godzin |
| Najdłuższy trening | 4–5 godzin | 5–6 godzin | 6–8 godzin |
| Dwa długie dni | Kilka razy w bloku | Regularnie | Regularnie, także na zmęczeniu |
Fazy są trzy. Najpierw baza: dużo spokojnego biegu i siła. Potem specyfika: podbiegi, zbiegi, marsz i dłuższe weekendy. Na końcu próba generalna w warunkach startu i spadek objętości, żeby nogi wróciły wypoczęte. Co działa, zależy od trasy, doświadczenia i życia poza bieganiem. W IMI taki blok układa żywy trener biegania w aplikacji: co tydzień aktualizuje plan i uwzględnia w nim Twoje planowane starty.
Długa sesja kusi jako dowód formy, więc pilnuj progresji. Frandsen i wsp. (BJSM 2025, 5205 biegaczy, 1820 urazów) powiązali ryzyko urazu z pojedynczym biegiem dłuższym o ponad 10% od najdłuższego z ostatnich 30 dni.
| Element | Maraton | Ultra |
|---|---|---|
| Miara obciążenia | Kilometry i tempo | Godziny i przewyższenie |
| Najważniejsza sesja | Długi bieg z tempem maratońskim | Długi dzień w terenie, często dwa z rzędu |
| Intensywność startowa | Równa i wysoka przez kilka godzin | Wyraźnie niższa i zmienna |
| Siła | Dodatek chroniący tkanki | Podstawa, szczególnie na zbiegi |
| Typowy kryzys | Ściana po 30. km | Żołądek, stopy lub kolana po 40.–60. km |
W maratonie pytasz, jak szybko biegniesz. W ultra pytasz, jak dobrze jesz i jak długo utrzymasz ruch. Osoby przyzwyczajone do trzymania tempa mają tu często większe trudności niż te, które lubią spokojne, długie dni.
100 km po asfalcie czy w górach
Płaskie 100 km to monotonia: tysiące niemal identycznych kroków, stałe obciążenie tych samych mięśni i głowa, która musi wytrzymać powtarzalność. Liczą się ekonomia biegu, tempo i regularne jedzenie, a trening przypomina przedłużony blok maratoński.
Górskie 100 km jest zmienne. Podejścia odciążają część mięśni, zbiegi je niszczą, a wiele kilometrów pokonujesz marszem. Czas jest dużo dłuższy, dochodzą noc, pogoda i różnica temperatur między doliną a granią. Trening wymaga wyjazdów i pracy na zbiegach, a dobry wynik uliczny nie daje tu gwarantowanej przewagi.
Górskie ultra, gdy mieszkasz na nizinie
Duża część polskich ultra to góry, a większość osób trenuje daleko od nich. Znaczną część pracy da się zrobić blisko domu, jeśli wiesz, czego szukać i czego to nie zastąpi.
| Czego brakuje | Czym to zastąpić | Czego to nie zastąpi |
|---|---|---|
| Długie podejścia | Bieżnia mechaniczna z nachyleniem, schody, szybki marsz z plecakiem | Kamieni i nierównego szlaku |
| Zbiegi | Powtórzenia na skarpie lub wiadukcie, schodzenie po schodach, wolne opuszczanie w przysiadach i wykrokach | Długiego zbiegu po kamieniach |
| Przewyższenie w tygodniu | Powtórzenia na jednym wzniesieniu, z sumą metrów w górę | Wielogodzinnego zmęczenia w górach |
| Praca na szlaku | Las, korzenie, piach, nierówne ścieżki | Mokrych skał i ekspozycji na pogodę |
Do tego zaplanuj 2–3 wyjazdy w drugiej połowie bloku, najlepiej na fragmenty trasy startu. To nasz punkt odniesienia. Po pierwszym takim weekendzie nogi mogą boleć mocniej, niż sugeruje liczba kilometrów, bo nie znają długich zbiegów, więc zostaw sobie po nim kilka spokojnych dni.
Jak rozłożyć siły
Najczęstszy błąd to za szybki początek, który nie boli przez pierwsze 3–4 godziny. Dobre starty wyglądają z zewnątrz nudno.
- Pierwsza jedna trzecia. Wysiłek ma być śmiesznie łatwy. Rozmowa jest możliwa, a podejścia pokonujesz marszem.
- Środek biegu. Pierwsze kryzysy. Większość mija po jedzeniu, zwolnieniu i pół godzinie cierpliwości.
- Ostatnia jedna trzecia. Tu płacisz za początek. Jeśli zostały siły, teraz ich użyj.
Rozpisz przed startem czasy na punktach w dwóch wariantach: dobrym i awaryjnym. W górach limity na punktach kontrolnych bywają ważniejsze niż limit mety.
Noc, sen i kryzysy

Na długich dystansach pojawia się zjawisko nieznane maratończykom: spadek po zmroku. Temperatura ciała, nastrój i apetyt pogarszają się jednocześnie, zwłaszcza między północą a świtem. Przećwicz choć jedną dłuższą nocną sesję, a czołówkę i zapasową baterię sprawdź w terenie, nie w domu.
Kryzys na ultra jest normalny. Zanim się poddasz, zjedz, napij się, zwolnij i poczekaj 20–30 minut. Duża część załamań to skutek niedojedzenia. Potem oddziel dyskomfort od urazu: zmęczone uda to normalny koszt, a ostry ból w jednym miejscu to powód do decyzji o zatrzymaniu.
Punkty odżywcze, przepaki i support
Dobra organizacja potrafi oszczędzić więcej czasu niż szybki bieg. Kwadrans na każdym z sześciu punktów to półtorej godziny na zegarze. Miej prosty plan: co robię, co jem, kiedy wychodzę.
- Przepak. Część biegów pozwala zostawić torbę na trasie. Spakuj skarpety, zapasową czołówkę i ulubione jedzenie.
- Support. Regulamin określa, czy i gdzie wolno korzystać z pomocy bliskich. Pomoc poza wskazanymi miejscami może oznaczać dyskwalifikację.
- Wyjście z punktu. Krzesło to pułapka. Im dłużej siedzisz, tym trudniej wstać.
Sprzęt i obowiązki regulaminowe
Na ultra trailu sprzęt to element bezpieczeństwa. Regulaminy określają wyposażenie, często jako obowiązkowe. Bieg 7 Dolin w opisie trasy zaleca m.in. folię NRC, bandaż elastyczny, naładowany telefon, gwizdek, kubek lub bidon wielokrotnego użytku oraz czołówkę po zmroku. Listę swojej imprezy przeczytaj wcześniej niż tydzień przed biegiem.
Wszystko przetestuj na długich treningach: plecak, buty z dobrą przyczepnością, zapasowe skarpety, kije i czołówkę. Pęcherze potrafią zakończyć dobrze idący start, więc buty, skarpety i smarowanie stóp sprawdź wcześniej.
Ultra w Polsce
Dobre porównanie dają dwa biegi z jednego festiwalu. Bieg 7 Dolin w Piwnicznej-Zdroju w edycji z 25 lipca 2026 miał dystanse 100 i 61 km. Dane z oficjalnych opisów tras, stan na listopad 2026.
| Bieg 7 Dolin 100 km | Bieg 7 Dolin 61 km | |
|---|---|---|
| Dystans | 100,7 km | 60,3 km |
| Przewyższenie | +3740 m | +2963 m |
| Km wysiłku wg ITRA | ok. 138 | ok. 90 |
| Limit czasu | 19 godzin | 13 godzin |
| Tempo przy limicie | 11:19/km | 12:56/km |
| Start | 2:00 w nocy | 8:00 |
| Punkty żywieniowe | 6 | 3 |
| Punkty przepakowe | 3 | 1 |
| Punkty ITRA | 4 | 3 |
Dystans mało mówi o trudności. Bieg na 60 km ma tylko ok. 20% mniej przewyższenia niż stówka, a limit w przeliczeniu na kilometr jest łagodniejszy. Na 100 km limity pośrednie wypadają w Rytrze (36 km, 7 godzin), Krynicy (62 km, 12 godzin) i Wierchomli (89 km, 17 godzin). To tempo 11:28–11:40/km, a na podejściach i w nocy łatwo je stracić, więc policz je przed zapisem. Lipcowy termin oznacza też, że noc jest krótka, ale dzień może być gorący.
Drugi przykład to XIII Festiwal Biegu Rzeźnika w Bieszczadach, 26–29 maja 2027. Program obejmuje m.in. 52, 80, 106 i 175 km, a Rzeźnik Ultra ma w materiałach organizatora 95 albo 102 km, zależnie od opisu. Limity, wymagania i wyposażenie zmieniają się co roku, więc trzymaj się aktualnego regulaminu.
Biegacze szosowi mają normy PZLA na 100 km i 24 godziny, ważne dla zawodników z licencją na zawodach z kalendarza PZLA.
| Klasa PZLA | 100 km, kobiety | 100 km, mężczyźni | 24 h, kobiety | 24 h, mężczyźni |
|---|---|---|---|---|
| Mistrzowska międzynarodowa | 8:10:00 | 6:50:00 | 210 km | 235 km |
| Mistrzowska | 8:25:00 | 7:05:00 | 195 km | 215 km |
| I | 8:50:00 | 8:00:00 | 180 km | 205 km |
| II | 9:10:00 | 8:30:00 | 165 km | 185 km |
| III | 9:30:00 | 9:00:00 | 150 km | 170 km |
Klasa III dla mężczyzn na 100 km to tempo 5:24/km przez dziewięć godzin, a dla kobiet 5:42/km. Dla skali: 5:24/km to tempo maratonu w ok. 3:48, utrzymane przez dystans ponad dwa razy dłuższy. Widać stąd, jak daleko normy sportowe leżą od rekreacyjnego ukończenia ultra.
Kto biega ultra
Nie ma światowego spisu biegaczy ultra, ale badania naukowe dają dość wyraźny obraz: do ultra przychodzi się późno i z dużym zapasem kilometrów.
- Najpierw doświadczenie. W badaniu 1345 obecnych i byłych ultramaratończyków (Hoffman i Krishnan, 2013) mediana wieku przy pierwszym ultra wyniosła 36 lat, po medianie 7 lat regularnego biegania. Co czwarta osoba biegała przed nim 3 lata lub krócej.
- Dużo kilometrów, ale bez przesady. 1212 osób wciąż startujących przebiegło w poprzednim roku medianę 3347 km, czyli ok. 64 km tygodniowo.
- Urazy są częścią krajobrazu. W tej samej grupie 64,6% miało w ostatnim roku uraz, przez który traciło dni treningu, a 5,5% złamanie zmęczeniowe. Kontuzjowani byli młodsi i mniej doświadczeni.
- Wiek nie jest przeszkodą. W analizie ponad 210 tys. uczestników biegów 12- i 24-godzinnych średni wiek w latach 2010–2020 wynosił ok. 46 lat.
- Mężczyzn wciąż jest dużo więcej. W 2067 biegach na 100 km z lat 1960–2019 kobiety stanowiły ok. 16% analizowanych wyników.
Wniosek dla osoby, która się zastanawia, jest podwójny. Ultra nagradza cierpliwość: zwykle przychodzi się do niego po kilku latach biegania, a nie po kilku miesiącach. A najczęstsze ryzyko nie jest egzotyczne: to uraz z przeciążenia, zwłaszcza u osób z mniejszym stażem.
Kiedy jest pora na pierwsze ultra
Rozsądny punkt wejścia to maraton za Tobą, zdrowe nogi i co najmniej rok regularnego biegania na poziomie zbliżonym do szczytu maratońskiego. Bez maratonu wybierz najpierw przygotowanie do maratonu lub maraton od zera. Przejście z 21 km prosto na 70 km w górach jest po prostu ryzykowne.
Poczekaj z pierwszym ultra, jeśli:
- nie masz za sobą kilku ciągłych biegów powyżej 3 godzin bez problemów żołądkowych,
- wracasz po urazie,
- masz nawracający ból ścięgien lub bioder,
- nie możesz poświęcić ok. 7–10 godzin tygodniowo w szczycie przygotowań,
- trening odbierze Ci sen i regenerację.
Jak wybrać pierwszy start

- Dystans zbliżony do 50 km i przewyższenie, które już trenujesz.
- Limit czasu z dużym zapasem względem Twojego szacunku.
- Punkty odżywcze co kilkanaście kilometrów, a nie co trzydzieści.
- Trasa dobrze oznaczona i w dzień.
- Termin, który pozwala na pełny blok.
- Dojazd i nocleg, które nie zjedzą Ci snu przed startem.
Dobry test przed zapisem to jeden długi dzień w górach, trwający ok. połowy docelowego czasu startu, z jedzeniem i tempem takim, jak planujesz na zawodach.
Sezon i regeneracja
Najlepsze sezony mają jeden główny cel. Typowy układ to spokojna baza zimą, krótszy start kontrolny na 3–4 miesiące przed głównym biegiem, potem długi blok specyficzny i odpuszczenie. Start kontrolny sprawdza żywienie, sprzęt i plan, a nie formę na maksimum.
Droga do 100 km prowadzi zwykle przez 50 i 70 km w poprzednich sezonach. Każdy dłuższy dystans ujawnia nowy problem: najpierw jedzenie, potem stopy, potem noc. Dlatego wiele osób robi 100 km po 2–3 latach w ultra.
Po pierwszym ultra zacznij od co najmniej tygodnia bez biegania, a potem wracaj spokojnie przez kilka kolejnych. Dobre samopoczucie bywa złudne, bo organizm odbudowuje się wolniej, niż się wydaje. Jeden lub dwa główne starty w sezonie dają więcej niż seria długich biegów jeden po drugim.
Zdrowie i bezpieczeństwo
Niesteroidowych leków przeciwbólowych nie stosuj zapobiegawczo przed długim biegiem i w jego trakcie bez konsultacji z lekarzem. Ból, który zmienia krok, ciemny mocz, omdlenia, ucisk w klatce piersiowej lub dezorientacja to powód do przerwania biegu i wezwania pomocy. Rezygnacja to część tego sportu. Przy chorobach przewlekłych skonsultuj plan z lekarzem przed rozpoczęciem treningu.
Najczęstsze błędy
- Trening tylko po asfalcie, gdy start jest w górach.
- Pomijanie zbiegów, bo są mniej efektowne niż podbiegi.
- Porównywanie tempa ultra z maratonem.
- Długi bieg bez jedzenia, „żeby organizm się uczył”.
- Pierwszy start od razu 100 km, bo tak zrobił znajomy.
- Sprzęt kompletowany tydzień przed biegiem.
Najczęstsze pytania
Od jakiego dystansu zaczyna się ultramaraton?
Formalnie od każdego biegu dłuższego niż 42,195 km. W praktyce najkrótszy popularny dystans to 50 km.
Ile czasu potrzeba na przygotowanie do 50 km po maratonie?
Zwykle 16–20 tygodni, jeśli maraton obył się bez problemów. Na trasę górską licz raczej górną granicę i zaplanuj w bloku podejścia, zbiegi i wyjazdy w teren.
Ile kalorii spala się na ultramaratonie?
Według stanowiska ISSN osoba ważąca 70 kg zużywa na 80 km ok. 4845 kcal, czyli na 100 km ok. 6000 kcal. Tyle nie da się zjeść, więc celem jest 150–300 kcal na godzinę na krótszych ultra i 200–400 kcal na najdłuższych.
Czy do ultra trzeba trenować w górach?
Na start górski tak, przynajmniej w kilku dłuższych wyjazdach. Część pracy zastąpią podbiegi lub bieżnia z nachyleniem, ale długich zbiegów nie odtworzysz na nizinie. Więcej w rozdziale o treningu na nizinie.
Czy mogę zacząć od ultra bez maratonu?
Odradzamy. Maraton albo kilka ciągłych biegów powyżej 3 godzin pokazuje, jak reagują żołądek, ścięgna i głowa. Bez tej wiedzy pierwsze ultra jest loterią.
Czy na ultra potrzebne są kije?
Nie są konieczne, ale na długich podejściach pomagają wielu osobom. Sprawdź regulamin, bo nie zawsze są dozwolone, i przećwicz bieg z nimi wcześniej.
Ile kilometrów tygodniowo trzeba biegać przed ultra?
Ważniejsze od kilometrów są godziny. Przy 50 km to zwykle 7–10 godzin w szczycie, a przy 100 km 11–15 godzin, zależnie od terenu i doświadczenia.


