Spis treści
- Zacznij od celu, nie od tygodnia
- Fazy sezonu w polskim klimacie
- Licz od daty startu wstecz
- Rozkład intensywności: co mówią badania
- Moc i tętno w każdej fazie
- W/kg: ile daje 2 kg, a ile 10 W
- Tydzień w liczbach, a nie rozpiska
- Odporność na zmęczenie: liczba, której nie pokaże świeży test
- Jak oceniać postęp bez samooszukiwania
- Dwa cele w sezonie i okres startowy
- Tapering: jak zejść z obciążenia przed startem
- Żywienie w sezonie: co zmienia długa jazda
- Starty i kalendarz w Polsce
- Najczęstsze błędy w planach szosowych
- Najczęstsze pytania
Wybierz plan
Zacznij od celu, nie od tygodnia
Najpierw ustal, co ma się wydarzyć i kiedy. Dopiero potem licz interwały. Każdy z poniższych celów wymaga innego przygotowania:
| Cel sezonu | Co decyduje | Gdzie kładziesz nacisk | Najczęstsza pułapka |
|---|---|---|---|
| Wyścig amatorski ze startu wspólnego | Powtarzane skoki mocy i jazda w grupie | Krótkie, mocne wysiłki, zakręty, praca w peletonie | Trening wyłącznie solo |
| Maraton szosowy, długa impreza | Stała moc przez kilka godzin i jedzenie na rowerze | Długie jazdy, tempo, podjazdy, żywienie | Za szybki początek w dużej grupie |
| Czasówka | Moc na progu i aerodynamika | Długie powtórzenia progowe, pozycja | Trening progu w pozycji innej niż startowa |
| Impreza górska | W/kg przez 20–60 minut | Podjazdy, tempo, zjazdy | Odchudzanie kosztem mocy |
| Forma bez startu | Regularność i radość z jazdy | Baza, siła, urozmaicenie | Brak jakiegokolwiek punktu kontrolnego |
Bez startu ustal własny punkt kontrolny, na przykład ten sam podjazd na tym samym przełożeniu albo test co kilka miesięcy.
Przy większości celów sprawdza się blok 12–16 tygodni. Krótszy zwykle wystarcza do dostrojenia formy, ale nie do zbudowania bazy i progu. Sezon z kilkoma szczytami to kilka bloków rozłożonych na 6–10 miesięcy. Wiele osób robi duży postęp przy 6–10 godzinach tygodniowo, jeśli zostawia sobie czas na regenerację.
Fazy sezonu w polskim klimacie

W Polsce kalendarz ustawia pogoda. Średnia temperatura stycznia dla całego kraju to −1,1°C (norma 1991–2020), a w styczniu 2026 spadła do −4,1°C. Na szosie trudno wtedy o jakościową pracę, więc polska zima wymusza inne akcenty niż hiszpańska.
| Faza | Orientacyjnie | Cel | Co dominuje |
|---|---|---|---|
| Przejście | Po ostatnim starcie, często październik i listopad | Odpoczynek głowy i ciała | Luźna jazda, inne sporty, nadrabianie zaniedbań |
| Baza | Listopad–luty | Wytrzymałość tlenowa, siła | Spokojne godziny, siłownia, trenażer, inne sporty |
| Budowa | Luty–kwiecień | Próg i moc tlenowa | Interwały, wydłużanie jazd, powrót na szosę |
| Część specyficzna | Ostatnie 4–8 tygodni przed celem | Wysiłek zbliżony do startu | Trasa, tempo, jedzenie, jazda w grupie |
| Tapering | Ostatnie 2 tygodnie | Świeżość bez utraty formy | Mniej objętości, zachowana intensywność |
Daty przesuwają się razem z celem. Przy starcie w czerwcu baza kończy się wcześniej niż przy starcie we wrześniu, a dwa cele w sezonie wymagają dodatkowego, krótszego bloku między nimi.
Ile powinno trwać przejście
Rozsądny punkt odniesienia to 4–6 tygodni luźniejszych przejażdżek, z czego do dwóch tygodni może być pełną przerwą. Dłużej nie warto: przegląd badań z 2024 roku pokazuje u wytrenowanych osób spadek VO2max o około 4% po 3 tygodniach pełnej przerwy i o około 10% po 5 tygodniach. Ten sam przegląd przytacza też spadek o 7% już po 12 dniach w grupie biegaczy i kolarzy.
Krótka pauza nie niszczy więc sezonu, ale miesiąc bezczynności jest kosztowny. W jednym z badań dodanie jednej mocnej jednostki co 7–10 dni do spokojnej jazdy lepiej ochroniło formę przez 8-tygodniowy okres przejściowy niż sama spokojna jazda. Badani byli dobrze wytrenowani, więc nie przenoś tego wprost na osoby początkujące.
Baza zimą: ile intensywności
Spór o intensywność zimą sprowadza się do tego, ile masz czasu. Klasyczna baza, w której interwały czekają do lutego i marca, wyrosła z treningu zawodowców, którzy jeżdżą wielokrotnie więcej godzin niż amatorzy. Przy około 8 godzinach i mniej sensowniejsze bywają krótsze interwały już zimą, na przykład w cyklach 8 tygodni trudniejszej pracy i 4 tygodni spokojniejszych.
Przy 8–10 godzinach tygodniowo i więcej klasyczna baza jest realna. Przy 5–6 godzinach dołóż intensywność z umiarem, bo spokojna jazda nadal jest potrzebna. Szczegóły znajdziesz na stronie o treningu kolarskim zimą.
Licz od daty startu wstecz
Najpierw wpisz datę, potem cofaj się po fazach. Tak wygląda to dla dwóch typowych polskich celów: startu w czerwcu i w sierpniu. Daty są orientacyjne.
| Faza | Start w połowie czerwca | Start w połowie sierpnia |
|---|---|---|
| Tapering, 2 tygodnie | Od początku czerwca | Od początku sierpnia |
| Część specyficzna, 4–8 tygodni | Od połowy kwietnia do końca maja | Od połowy czerwca do końca lipca |
| Budowa | Luty–kwiecień, głównie w domu | Kwiecień–czerwiec, już na szosie |
| Baza | Listopad–styczeń | Grudzień–marzec |
Czerwcowy cel zmusza do pracy nad podjazdami na trenażerze albo na wyjeździe, a sierpniowy daje dwa dodatkowe miesiące długiego dnia i suchej drogi. Jeśli masz wybór, a Twoja zima jest długa, do późniejszego startu przygotujesz się łatwiej.
Rozkład intensywności: co mówią badania
Najgłośniejszy spór dotyczy modelu spolaryzowanego: większość czasu naprawdę spokojnie, część bardzo mocno, a niewiele pracy pośrodku.
W badaniu z 2014 roku 48 dobrze wytrenowanych osób, w tym biegacze, kolarze, triatloniści i narciarze, trenowało przez 9 tygodni w jednym z czterech modeli. Rozkład w grupie spolaryzowanej wyglądał tak: około 68% czasu spokojnie, 6% w okolicy progu, 26% bardzo mocno. Grupa ta poprawiła VO2peak o 11,7%, a interwałowa o 4,8%. Grupy progowa i objętościowa nie dały dalszego przyrostu.
Ten wynik ma cztery zastrzeżenia:
- Kolarzy było tylko około 15, rozdzielonych na cztery grupy, a wyników nie podano dla nich osobno.
- Oceniano testy laboratoryjne, a nie wyścigi.
- Sami autorzy piszą, że 11% w 9 tygodni to dużo jak na wytrenowane osoby i trzeba to widzieć w kontekście całego roku.
- Metaanaliza z 2019 roku porównująca model spolaryzowany z progowym dała umiarkowany efekt na czasówkach, ale opierała się na zaledwie 3 badaniach.
Nowsze zestawienia studzą entuzjazm. Metaanaliza 17 badań (437 osób) z 2024 roku wykazała przewagę tylko w VO2peak, w programach krótszych niż 12 tygodni i u wysoko wytrenowanych osób, bez efektu w czasówkach. Analiza danych 348 osób z 2025 roku nie znalazła przewagi nad modelem piramidalnym, w którym spokojnej pracy jest najwięcej, średniej mniej, a najmocniejszej najmniej. W przypadku VO2max znaczenie miał poziom zaawansowania: osoby rywalizujące mogą zyskać na modelu spolaryzowanym, a rekreacyjne raczej na piramidalnym. Przegląd z 2023 roku nie wskazał też najlepszego modelu periodyzacji dla kolarzy w okresie 8–12 tygodni, przy objętościach około 8–12 godzin tygodniowo.
Wniosek jest skromniejszy niż hasła z internetu. Model spolaryzowany może pomagać, bo wymusza to, czego brakuje najbardziej: spokojne dni, po których można pojechać mocno. Największym błędem pozostaje jazda każdego dnia średnio mocno.
Długie czy krótkie interwały
W badaniu z 2015 roku przez 10 tygodni, przy dwóch mocnych jednostkach tygodniowo, porównano krótkie powtórzenia (serie 30 s pracy i 15 s odpoczynku) z klasycznymi interwałami 5-minutowymi przy podobnym wysiłku. VO2max wzrosło odpowiednio o 8,7% i 2,6%, a krótkie powtórzenia miały umiarkowaną lub dużą przewagę we wszystkich testach, od 30 sekund do 40 minut. W grupach było jednak tylko 9 i 7 kolarzy, a późniejsze prace dotyczą krótkich okresów i bardzo dobrze wytrenowanych osób. Serie 30/15 to dobra opcja na trenażer, ale długich powtórzeń nie wyrzucaj, szczególnie przed czasówką lub długim podjazdem.
Moc i tętno w każdej fazie
Miernik mocy nie zastępuje tętna. Na polski sezon dobrze przenosi się taki podział:
| Faza | Główny sygnał | Co obserwujesz obok |
|---|---|---|
| Baza | Tętno: jedziesz w zakresie i pilnujesz, by nie uciekało | Moc, która w tym zakresie powoli rośnie |
| Budowa, początek sezonu | Moc w interwałach | Tętno i oddech na jazdach wytrzymałościowych |
| Szczyt sezonu | Moc w pracy nad mocnymi stronami | Tętno w tygodniach regeneracji i podczas luźnej jazdy |
95% z testu 20-minutowego to wartość orientacyjna. Dla osób rekreacyjnych lepiej pasuje mnożnik 0,88, a dla trenujących 0,92. Bez miernika trenuj na tętnie i odczuciu. W pierwszych sezonach i tak najwięcej daje regularność.
Zakresy tętna licz od progu, a nie od tętna maksymalnego. Prosty test to 30-minutowa próba, z której bierzesz średnie tętno z ostatnich 20 minut. Zbyt nisko ustawiony próg sprawi, że normalne tętno wyda się dryfem.
Zakresy mocy Coggana
Najczęściej stosowany podział opisał Andrew Coggan. Procenty liczy się od mocy progowej, a tętno od tętna progowego. Granice są umowne, co podkreśla sam autor, bo organizm nie przełącza się skokowo.
| Poziom | Moc, % FTP | Tętno, % progu | Jak to czujesz |
|---|---|---|---|
| 1. Aktywna regeneracja | poniżej 55% | poniżej 68% | Swobodna rozmowa, brak wysiłku w nogach |
| 2. Wytrzymałość | 56–75% | 69–83% | Tempo „na cały dzień”, rozmowa nadal możliwa |
| 3. Tempo | 76–90% | 84–94% | Rozmowa się rwie, potrzeba skupienia |
| 4. Próg | 91–105% | 95–105% | Rozmowa trudna, zwykle bloki 10–30 minut |
| 5. VO2max | 106–120% | powyżej 106% | Bez rozmowy, zwykle interwały 3–8 minut |
| 6. Pojemność beztlenowa | powyżej 121% | nie dotyczy | Powtórzenia od 30 s do 3 minut |
| 7. Moc nerwowo-mięśniowa | nie dotyczy | nie dotyczy | Krótkie sprinty i skoki |
Na szosie średnia często kłamie. Wyścig ze startu wspólnego ma nierzadko średnią moc z poziomu 3, a obciąża bardziej niż trening w tym zakresie, bo składa się ze skoków i przerw.
W/kg: ile daje 2 kg, a ile 10 W
Wiele osób zaczyna przygotowania od diety. Policzyliśmy, czy to dobry wybór. Założenia: 75 kg, rower 8 kg, 250 W, CdA 0,32 m², współczynnik toczenia 0,005, gęstość powietrza 1,2 kg/m³, sprawność napędu 97,5%. To nasze obliczenia z równania mocy, a nie pomiar w terenie.
| Scenariusz | Podjazd 8 km, 7% | Płasko 40 km |
|---|---|---|
| Punkt wyjścia: 250 W, 3,33 W/kg | 34:52, 13,8 km/h | 65:30, 36,6 km/h |
| 2 kg mniej: 3,42 W/kg | zysk około 44 s | zysk około 6 s |
| 10 W więcej: 3,47 W/kg | zysk około 74 s | zysk około 57 s |
Na podjeździe 10 W daje około 1,7 raza więcej niż 2 kg, a na płaskim około 9,5 raza więcej. Nachylenie niewiele tu zmienia: przy 12% przewaga 10 W to wciąż około 1,6 raza, bo 10 W to 4% mocy, a 2 kg to 2,4% masy z rowerem. Przy wietrze w twarz masa znaczy jeszcze mniej. Dla większości osób praca nad mocą ma więc pierwszeństwo przed odchudzaniem, a obu tych rzeczy trudno pilnować naraz.
Dlaczego to samo W/kg nie oznacza tego samego czasu
Porównaliśmy dwie osoby o tym samym W/kg, 3,33. Pierwsza waży 60 kg i ma 200 W, druga waży 90 kg i ma 300 W. Obie jadą na rowerze 8 kg, przy CdA odpowiednio 0,29 i 0,37.
| 60 kg, 200 W | 90 kg, 300 W | |
|---|---|---|
| Podjazd 8 km, 7% | 35:47, 13,4 km/h | 34:19, 14,0 km/h |
| Płasko 40 km | 68:13, 35,2 km/h | 64:42, 37,1 km/h |
Cięższa osoba wygrywa w obu scenariuszach. Na podjeździe pomaga jej rower: te same 8 kg to dla niej mniejszy dodatek do masy niż dla lżejszej osoby. Na płaskim decydują bezwzględne waty, bo opór powietrza nie rośnie proporcjonalnie do masy. Dlatego W/kg oceniaj razem z profilem trasy.
Tabele poziomów
Tabele, które przypisują W/kg do poziomów od początkującego do zawodowca, dają tylko zgrubną orientację i pomijają pokazany wyżej wpływ masy i profilu trasy. Traktuj je jak punkt odniesienia, a postęp oceniaj na własnych testach i stałych odcinkach.
Tydzień w liczbach, a nie rozpiska
Nie podajemy dni ani gotowych tygodni, bo plan zaczyna się od Twojego kalendarza. Poniższe proporcje pozwolą ocenić, czy Twój tydzień ma sens.
| Czas w tygodniu | Mocne jednostki | Długa jazda | Co jest ograniczeniem |
|---|---|---|---|
| 4–6 godzin | 1–2 | Jedna, jeśli weekend na to pozwala | Każda jednostka musi mieć cel |
| 6–10 godzin | 2 | Jedna, w szczycie dłuższa | Regeneracja i spokojne dni |
| Ponad 10 godzin | 2–3 | Jedna lub dwie | Sen, praca i ryzyko przeciążenia |
To nasz redakcyjny punkt odniesienia, a nie norma z badań. Dwa elementy ważą więcej niż sama liczba godzin:
- Lżejsze tygodnie. We wspomnianym badaniu z 2014 roku bloki składały się z dwóch cięższych tygodni i jednego regeneracyjnego. Wiele planów stosuje układ dwa do jednego lub trzy do jednego. Wybór zależy od tego, jak znosisz obciążenie.
- Siła. Dwie sesje tygodniowo zimą i jedna podtrzymująca w sezonie to układ najlepiej opisany w badaniach. Szczegóły podajemy w tekście o zimie.
Tydzień układany pod Ciebie nie powstaje z tabeli. W IMI robi to trener, który co tydzień aktualizuje plan po przejrzeniu Twoich treningów.
Odporność na zmęczenie: liczba, której nie pokaże świeży test

FTP mierzy się na świeżo, a wyścig rozstrzyga się po kilku godzinach. Zdolność utrzymania mocy mimo zmęczenia badacze nazywają durability, czyli odpornością na zmęczenie. W analizie 112 zawodowców z 2022 roku między grupami WorldTour i ProTeam nie było stałych różnic na świeżo. Pojawiały się po nagromadzonym zmęczeniu, szczególnie w wysiłkach od 5 minut wzwyż.
Podobnie jest u amatorów. W badaniu z 2025 roku 14 kolarzy trenowało średnio 9,6 godziny tygodniowo. Po wykonaniu pracy 1000 kJ moc w 20-minutowej próbie spadła o 6,5% u osób z lepszymi wynikami i o 12,5% u pozostałych. Grupa była mała, ale wniosek pasuje do szosy: przed długą imprezą długie jazdy z mocniejszym fragmentem pod koniec powiedzą Ci więcej niż kolejny świeży test.
Jak oceniać postęp bez samooszukiwania
Forma nie rośnie liniowo. Przy współczynniku zmienności testu 20-minutowego około 2,9% zmiana o 5–8 W przy FTP w okolicach 260 W może być zwykłą różnicą między dniami. Powtarzalność miernika to około 1,2%, ale po wymianie urządzenia porównanie traci sens.
Patrz więc na kilka wskaźników naraz:
- Tętno przy tej samej mocy na spokojnych jazdach w podobnych warunkach. Powinno powoli spadać.
- Stały odcinek. Ten sam podjazd, podobny wiatr i masa, zapisany czas i średnia moc.
- Końcówka długiej jazdy. Czy ostatnia godzina wygląda jak pierwsza, czy moc się rozpada.
- Odczucia. Czy to, co w styczniu było ciężkie, w kwietniu jest umiarkowane.
- Powrót do świeżości. Ile dni potrzebujesz po trudnym treningu.
Jeśli te sygnały przez kilka tygodni idą w jedną stronę, zmiana jest najpewniej prawdziwa. Jeśli rośnie tylko jeden, poczekaj na kolejne dane.
Dwa cele w sezonie i okres startowy
Główny cel jest zwykle jeden, a reszta to starty treningowe. Jeśli między dwiema ważnymi datami masz co najmniej kilka tygodni, zaplanuj krótką regenerację, blok podtrzymujący i drugi tapering. Jeśli dzieli je kilkanaście dni, drugi start jest dodatkiem do formy z pierwszego. Nowej już nie zbudujesz.
W sezonie siła przechodzi w podtrzymanie. Zwykle wystarcza około jednej sesji tygodniowo o niskiej objętości i wysokiej intensywności. Wyścigi same dostarczają intensywności, więc w tygodniach startowych łatwo o przesadę. Mocny wyścig w niedzielę liczy się jak główna jednostka tygodnia.
Co daje grupa w wyścigu
W wyścigu ze startu wspólnego moc to połowa sprawy. W symulacji z 2018 roku w środku i na końcu peletonu złożonego ze 121 kolarzy opór powietrza spadał do 5–10% wartości dla samotnego kolarza. Utrzymanie osłoniętego miejsca blisko czoła to umiejętność, którą trzeba ćwiczyć. Plan pod wyścig musi więc obejmować jazdę w grupie.
Tapering: jak zejść z obciążenia przed startem
Tapering to celowe obniżenie obciążenia przed startem. Metaanaliza 27 badań z 2007 roku wskazała jako najkorzystniejszy tapering dwutygodniowy, z wykładniczym spadkiem objętości o 41–60%, bez zmiany intensywności i częstotliwości treningów.
Dwa typowe błędy:
- Zbyt późne zejście z objętości. Ostatni duży trening tuż przed startem niczego nie doda, a zmęczenie zostanie.
- Rezygnacja z intensywności. Tydzień samej spokojnej jazdy często kończy się ciężkimi nogami. Krótkie mocne fragmenty zostają w planie, tylko jest ich mniej.
Metaanaliza obejmowała różne sporty, więc traktuj ją jako punkt wyjścia. Przy małych objętościach i starcie drugoplanowym wystarczy kilka lżejszych dni. Przy starcie w niedzielę ostatni mocniejszy, krótki akcent wypada zwykle w środku tygodnia.
Żywienie w sezonie: co zmienia długa jazda

Na szosie jedzenie jest częścią planu, a długa jazda to najlepsza okazja, żeby je przetestować. Przy wysiłkach dłuższych niż 2,5 godziny górnym punktem odniesienia jest do 90 g węglowodanów na godzinę, ale tak wysokich wartości nie stosuje się bez przygotowania. Zacznij od mniejszej ilości i zwiększaj ją na treningach.
Policz to przed startem. Trasa 107 km to przy 25 km/h około 4 godzin 15 minut. Przy 60 g na godzinę potrzebujesz około 255 g węglowodanów, czyli 10 żeli po 25 g albo dwa bidony napoju (po około 30 g), sześć żeli i dwa banany. Przy 20 km/h jazda trwa około 5 godzin 20 minut, a potrzeba już około 320 g. Na mocnym podjeździe żołądek pracuje gorzej, więc jedz na wypłaszczeniach.
W dniu startu nic nowego: sprawdzone produkty, sprawdzone tempo jedzenia, sprawdzony sposób sięgania po bidon w grupie. Żel przetestowany tylko na trenażerze potrafi okazać się niewygodny w peletonie.
Starty i kalendarz w Polsce
Stan na listopad 2026. Przed ułożeniem sezonu sprawdź terminy u organizatorów.
| Start | Ostatnia edycja | Trasa | Co to znaczy dla planu |
|---|---|---|---|
| L'Étape Poland by Tour de France | 14 czerwca 2026, Zakopane | 107 km i 1600 m przewyższenia albo 51 km i 900 m | Około 15–18 m w górę na kilometr, więc liczy się podjazd. Terminu na 2027 rok organizator jeszcze nie podaje. |
| Tour de Pologne Amatorów | 8 sierpnia 2026, Bukowina Tatrzańska | Dwie rundy po 24,6 km, razem blisko 50 km, tysiące uczestników | Krótki, górski wysiłek w dużej grupie, tego samego dnia co etap zawodowców |
Przy starcie w połowie czerwca blok 12–16 tygodni zaczyna się między końcem lutego a końcem marca, czyli gdy na polskich drogach bywa jeszcze zimno, mokro i ślisko. Praca nad podjazdami wypada więc na trenażerze lub zgrupowaniu. Przy starcie w sierpniu część specyficzna przypada już na lato, więc podjazdy, jeśli masz je w zasięgu, przećwiczysz na drodze.
Wyścigi z licencją znajdziesz w terminarzach Polskiego Związku Kolarskiego. W listopadzie widać tam głównie przełaj, a szosa wraca wiosną.
Podjazdy, gdy mieszkasz na nizinach
Większość Polski nie ma pod domem podjazdu na 20 minut, a start ma 1600 m w górę. Długi wysiłek pod górę da się jednak w dużej części przygotować bez gór. Na trenażerze jedziesz bloki 8–20 minut w mocy z poziomu 3 i 4, przy kadencji zbliżonej do tej z podjazdu. Na zewnątrz taką pracę zrobisz pod wiatr, a krótkie wzniesienia i wiadukty dobrze nadają się do powtórzeń. Bez gór nie przećwiczysz tylko zjazdów, dlatego wyjazd na trasę na kilka tygodni przed startem ma większą wartość niż jeszcze jeden blok w domu.
Sprawdź też przełożenia, bo z nich często wynika, czy dojedziesz na szczyt spokojnie. Policzyliśmy to dla 75 kg, roweru 8 kg i obwodu koła 2,1 m. Przy 180 W na nachyleniu 7% jedziesz około 10 km/h. Na 34×28 to około 66 obrotów na minutę, a na 34×34 około 80. Przy 10% prędkość spada do około 7 km/h, a kadencja na 34×28 do 48. Przy 250 W i 7% te same przełożenia są dużo wygodniejsze: 34×28 daje około 90 obrotów. Kaseta z większym zakresem, zgodna z Twoją przerzutką, to często najtańsza poprawa przed górską imprezą.
Najczęstsze błędy w planach szosowych
- Każda jazda średnio mocna. Za mocno, by się zregenerować, i za słabo, by dać konkretny bodziec.
- Szczyt formy w kwietniu. Dobry luty i marzec na trenażerze wyglądają świetnie w danych, a cel jest w czerwcu.
- Zbyt częste testy. Test jest obciążeniem i wybija z rytmu. Kilka razy w sezonie zwykle wystarczy.
- Kopiowanie tygodnia zawodowca. Plan zawodowca skrócony do 8 godzin przestaje być tym samym planem.
- Brak jazdy w grupie przed wyścigiem. Moc nie zastąpi umiejętności jazdy na kole.
- Odchudzanie w fazie budowy. Masa spada, ale może spaść też moc, a wyliczenia powyżej pokazują, że to zły kompromis.
- Zmiana planu po jednym słabym tygodniu. Plan ocenia się na przestrzeni wielu tygodni.
- Brak próby na profilu startu. Płaskie 4 godziny nie przygotują do 1600 m przewyższenia. Przynajmniej raz przejedź długi trening z wieloma podjazdami, nawet jeśli to wyjazd w góry lub symulacja na trenażerze.
Najczęstsze pytania
Ile tygodni trwa plan treningowy na szosę?
Dla jednego celu zwykle 12–16 tygodni, licząc od solidnej bazy. Po przerwie dodaj więcej czasu. Pełny sezon to kilka bloków rozłożonych na 6–10 miesięcy.
Ile razy w tygodniu trzeba jeździć?
Dla większości osób rozsądny zakres to 3–5 razy, ale wiele zależy od długości jazd i regeneracji. Dwie dobre mocne jednostki i jedna długa jazda dają często więcej niż codzienne przypadkowe kręcenie.
Czy potrzebuję miernika mocy, żeby trenować według planu?
Nie. Miernik ułatwia interwały i porównania, ale plan można prowadzić na tętnie i odczuciach. Sam też ma błąd: w jednym badaniu 6 z 54 urządzeń myliło się o ponad 5%.
Kiedy zacząć przygotowania do sezonu?
Jeśli główny cel wypada latem, rozsądny początek to późna jesień. Przed częścią specyficzną potrzebujesz kilku miesięcy regularnej pracy.
Jak zrobić test mocy w sezonie?
Po odpoczynku, w podobnych warunkach i na tym samym mierniku. Wynik z 20 minut przelicz odpowiednim mnożnikiem i porównaj z realnymi treningami.
Czy mogę trenować na trenażerze przez większość roku?
Tak, jeśli technikę i jazdę w grupie ćwiczysz na drodze. Opisujemy to na stronie o planie treningowym na trenażer.
Co zrobić po chorobie?
Wróć stopniowo i nie nadrabiaj straconych treningów. Po infekcji z gorączką lub przy problemach z sercem skonsultuj powrót z lekarzem.





